WEJŚCIE DO TUNELU

Początek każdej sprawy jest jak wejście do tunelu. Nigdy nie wiadomo, co czeka nas w środku i dokąd nas on zaprowadzi.

fot. Joanna Orda

AWERSJA DO PRAWA

Łacińska sentencja prawnicza lex iubet ea, quae facienda sunt prohibetque contraria głosi, że prawo nakazuje to, co należy czynić i zakazuje rzeczy przeciwnych.

Prawo jako pewien zbiór norm reguluje sposób postępowania w określonych sytuacjach. Zapewnia tym samym ład w państwie i jest niezbędne do jego prawidłowego funkcjonowania. Obowiązuje tak organy władzy publicznej, jak i obywateli. Powstawało wraz z rozwojem cywilizacji. Odzwierciedlają się w nim wartości wyznawane przez społeczeństwo. Do uniwersalnych wartości zalicza się prawdę, sprawiedliwość, dobro.

Prawo nie jest propozycją określonego zachowania, sugestią, czy luźnym pomysłem. Nie poddaje pod dyskusję jakiegoś zagadnienia, lecz normuje je w sposób wiążący. Nie przestaje obowiązywać tylko dlatego, że ktoś ma do niego awersję.

Czym jest awersja do prawa, jeśli nie odrzuceniem wartości wyznawanych przez społeczeństwo? Wartości, których prawo jest odbiciem. Leżących u podstaw demokratycznego społeczeństwa.

Zdarza się, że ktoś żywi jawną niechęć do prawa i manifestuje ją swoim zachowaniem. Narusza przepisy prawa. Jest nieobiektywny, nieuczciwy i niesprawiedliwy. Źle się dzieje, jeśli taki wielbiciel bezprawia sprawuje funkcję ściśle związaną ze stosowaniem prawa. Skutki są wtedy oczywiste. W interesie całego społeczeństwa leży zapobieganie takim sytuacjom, a jeśli już się pojawią, szybkie i skuteczne usuwanie ich skutków. Wielbiciel bezprawia zachowuje się w sposób sprzeczny z prawem, wychodząc z założenia, że nie zostanie pociągnięty do odpowiedzialności. Rolą organów państwa jest wyprowadzenie go z błędu.

Joanna Orda

Podobny post:

Być ponad prawem 

fot. CC0

PRZEMYT

Mknące z niebywałą szybkością łodzie, próbujące oszukać lotnicze radary samoloty, kopane w tajemnicy tunele, wyposażone w specjalnie przerobione paki ciężarówki, czy zwyczajne torby zarzucone na ramię –  metod dokonywania przemytu jest wiele. Wykorzystywane są najróżniejsze środki. Pomysłowość przemytników bywa niezwykła. Perspektywa szybkiego, dużego zarobku jest silną motywacją. 

Przemyt przemytowi nie jest równy. Inaczej traktowany jest przemyt towarów, którymi handel jest dozwolony w danym kraju, inaczej przemyt towarów, którymi obrót jest zakazany. Zastosowanie mają wówczas różne przepisy prawa.

Przemyt jest przestępstwem transgranicznym. Jego istotą jest niezgodny z prawem przewóz (lub inne przemieszczenie) towaru przez granice państwowe. W zależności od rodzaju przemycanego towaru mówi się o przemycie celnym, przemycie wyrobów akcyzowych, przemycie substancji zakazanych, itd.

Przemyt celny i przemyt wyrobów akcyzowych są przestępstwami skarbowymi.

Przemytem celnym nazywane jest przywożenie z zagranicy lub wywożenie za granicę towaru bez jego przedstawienia organowi celnemu lub zgłoszenia celnego. Za jego popełnienie sprawcy grozi kara grzywny do 720 stawek dziennych, kara pozbawienia wolności, albo obie te kary łącznie. Ta sama kara grozi sprawcy przemytu celnego, który dotyczy towaru w obrocie z zagranicą, co do którego istnieje reglamentacja pozataryfowa. Mniejsza kara (tj. grzywna do 720 stawek dziennych) grozi sprawcy, jeśli kwota należności celnej narażonej na uszczuplenie lub wartość towaru w obrocie z zagranicą, co do którego istnieje reglamentacja pozataryfowa, jest małej wartości. Jeśli natomiast nie przekracza ustawowego progu, sprawca podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Przemytem wyrobów akcyzowych nazywane jest sprowadzanie wbrew przepisom ustawy na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia znakami akcyzy. Sprawca podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych, karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie. W przypadku, gdy wartość należnego podatku akcyzowego jest mała, sprawca czynu podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych. Gdy należny podatek akcyzowy nie przekracza ustawowego progu, sprawca podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Odrębne regulacje ustawowe dotyczą innych rodzajów przemytu.

Przemyt istnieje tak długo, jak przepisy prawa normujące obrót towarami pomiędzy państwami. Już w starożytności trudniono się przemytem. Przemycano towary, na które był popyt. Działo się tak w każdej kolejnej epoce historycznej. Nie inaczej jest w obecnych czasach.

Joanna Orda

Podobny post:

Ucieczka przemytnika

fot. CC0